در گستره گیتی هستند کسانی که با دانش اندوزی و خردورزی و پرهیزگاری و پارسایی و ایمان استوار و البته با شهامت و صبوری و بلندهمتی کارهای بزرگی را در جهت هدفی مقدس به انجام رسانده اند و از این رهگذر برای مردم و بشریت منشاء خدمات بزرگ و پیشرفتهای ماندگار شده اند.
اغلب اندیشمندانی که نام و یادشان در فهرست مفاخر و فرزانگان تاریخ علم و فرهنگ قرار گرفته ، به این ویژگی ها آراسته بوده اند.
حاصل تلاش ها و فعالیتهای این کاروان عظیم دانش تأثیرگذاری در پیشرفت و ارتقاء دانشگاه و دانشگاهیان بوده است. از این رو مرکز آثار مفاخر و اسناد دانشگاه با تصمیم شورای مرکزی خود هفت تن را از بین دانشگاهیانی که در زمینۀ علمی، اجتماعی، فرهنگی و بنیانگذاری واحدهای مختلف دانشگاه از تأثیر بسزایی برخوردار بودهاند انتخاب و به عنوان مفاخر دانشگاه معرفی شدهاند.
گفتنی است هفت تنی که مفاخر دانشگاه را تشکیل دادهاند قابل تغییر نیستند و دیگر برجستگان این خانوادۀ بزرگ تحت عنوانهای دیگری در وبسایت قرار گرفتهاند.
1- استاد علی اکبر فیاض
2- پروفسور تقی فاطمی
3- استاد جلال الدین آشتیانی
4- استاد محمد واعظ زاده
5- استاد کاظم مدیر شانه چی
6- دکتر علی شریعتی
7- دکتر غلامحسین یوسفی
استاد علی اکبر فیاض
دکتر علیاکبر مجیدی فیاض، در سال 1277 در مشهد به دنیا آمد. او پس از گذراندن تحصیلات حوزوی، در سال 1307 به استخدام ادارۀ فرهنگ خراسان درآمد و پس از چندی، برای ادامۀ تحصیل به تهران رفت و پس از اتمام دورۀ دکتری زبان و ادبیات فارسی، در سال 1322 به تدریس در دانشگاه تهران مشغول شد. وی در سال 1334 دانشکدۀ ادبیات دانشگاه مشهد را بنیان گذاشت و در تأسیس دانشکدۀ علوم معقول و منقول (دانشکدۀ الهیات و معارف اسلامی) نقشی بسزا ایفا کرد.
کنگرۀ بزرگداشت ابوالفضل بیهقی در سال 1349 با همت و میانداری علمی او در مشهد برگزار شد. او یک سال بعد، در چهارم شهریور سال 1350 درگذشت.
پروفسور سید محمّدتقی فاطمی
سيد محمّدتقي فاطمي در سال 1282 در اصفهان دیده به جهان گشود. او پس از گذراندن تحصیلات ابتدایی و متوسطه، در سال 1306 برای ادامۀ تحصیل به فرانسه رفت و در سال 1312 تحصیلات عالی خود را در رشتۀ ریاضی در دانشسرای عالی پاریس به پایان رساند و به ايران بازگشت و در دانشسراي عالي تهران به تدريس مشغول شد. وی در سال 1347 پس از بازنشستگی از دانشگاه تهران، به مشهد آمد و مديريت گروه رياضي دانشگاه مشهد را بر عهده گرفت.
دكتر سيد محمّدتقي فاطمي را «پدر علوم رياضي نوين ايران» لقب دادهاند. او در 17 آذرماه سال ۱۳۷۴ درگذشت.
استاد سید جلال الدین آشتیانی
سيد جلالالدين آشتياني در سال 1304 در آشتيان به دنیا آمد. پس از گذراندن تحصیلات دورۀ ابتدایی، در سال 1323 برای تحصیل علوم دینی به قم رفت و در آنجا از محضر استادان برجسته¬ بهره برد.
او در مهرماه سال 1338 تدريس در دانشكدۀ علوم معقول و منقول (الهیات و معارف اسلامی) دانشگاه مشهد را آغاز کرد و در بهمنماه همان سال به استخدام دانشگاه مشهد درآمد و به تدریس فلسفه و عرفان اسلامی پرداخت. او بزرگترین شارح آثار فلسفه و عرفان اسلامی در دورۀ معاصر بوده است.
استاد آشتیانی در سوم فروردینماه سال 1384 چشم از جهان فروبست.
استاد محمّد واعظ زادۀ خراسانی
استاد محمّد واعظزادۀ خراسانی در سال ۱۳۰۴ در مشهد دیده به جهان گشود. او پس از گذراندن تحصیلات ابتدایی، از سال 1318 آموختن علوم دینی را در حوزه¬های علمیۀ نجف، مشهد و قم آغاز کرد و تا سال 1339 از محضر استادان برجسته¬ بهره برد. در این سال به دعوت دانشگاه مشهد به تدریس فقه، حدیث و تفسیر در دانشکدۀ علوم معقول و منقول (الهیات و معارف اسلامی) مشغول شد که تا سال 1375 ادامه داشت.
او سالها دبیر کل مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی بود و در این مدت در راه وحدت جهان اسلام و تقریب مذاهب اسلامی گامهای بلند و مؤثری برداشت.
او در 28 آذر 1395 چشم از جهان فروبست.
استاد کاظم مدیرشانه چی
کاظم مدیرشانه چی در سال 1306در مشهد به دنیا آمد. او پس از گذراندن تحصیلات ابتدایی و متوسطه به حوزۀ علمیۀ مشهد رفت و در مجلس درس استادان برجسته حضور یافت.
پس از تأسیس دانشکدۀ علوم معقول و منقول (الهیات و معارف اسلامی) در سال 1337 در دانشگاه مشهد استخدام شد و به تدریس و تحقیق دربارۀ علوم فقه، حدیث و رجال پرداخت. او در مدت حضور خود در دانشگاه، مسئولیت هایی چون ریاست دانشکدۀ الهیات، مدیریت گروه فقه و مبانی حقوق و ریاست کتابخانه را بر عهده داشت.
او در 24 اردیبهشت 1381 درگذشت.
دکتر علی شریعتی
دكتر علي شريعتي در دوم آذر 1312 دیده به جهان گشود. وي پس از گذراندن دوره دبستان و دبیرستان، وارد دانشسراي مقدماتی مشهد شد و در سال 1331 به استخدام وزارت فرهنگ درآمد. او در سال ۱۳۳۴ در رشته زبان و ادبیات فارسی دانشگاه مشهد پذیرفته شد و پس از پایان دوره لیسانس، برای ادامه تحصیل به فرانسه رفت. وی در سال ۱۳۴۳ به ايران بازگشت و در سال 1345 در دانشگاه مشهد استخدام شد.
دکتر شریعتی در اردیبهشتماه 1356 به دلیل افزایش فشارهای ساواک و محدودیتهای اعمال شده برای او از کشور خارج شد و در 29 خردادماه 1356 در ساوث همپتون انگلستان درگذشت. پیکر وی در 5 تیرماه 1356 به دمشق انتقال یافت و در زینبیه به خاک سپرده شد.
دکتر غلامحسین یوسفی
دکتر غلامحسين يوسفي در دوم بهمنماه سال ۱۳۰۶ در مشهد به دنيا آمد. او پس از گذراندن دورۀ ابتدایی و متوسطه، برای ادامۀ تحصیل در رشتۀ زبان و ادبیات فارسی به تهران رفت و در سال 1335 دورۀ دکتری خود را به پایان رساند. با تأسیس دانشکدۀ ادبیات دانشگاه مشهد در سال 1334 و دعوت از او برای تدریس، به مشهد بازگشت. او در راهاندازی دوره های فوق لیسانس و دکتری رشتۀ زبان و ادبیات فارسی نقش اساسی داشت.
از دکتر یوسفی بیش از بیست عنوان کتاب به یادگار مانده است که شماری از آنها جوایز ارزنده¬ای را برای او به ارمغان آوردند. در سال 1369 جایزۀ ادبی موقوفات دکتر محمود افشار به آثار ارزنده و پژوهشهای بدیع او تعلق گرفت.
دکتر غلامحسين يوسفي در 14 آذر ۱۳۶۹ درگذشت.